Pjöngjang, 13. júní (KCNA) — Yfirmaður Skrifstofu utanríkisstefnu Utanríkisráðuneytis Alþýðulýðveldisins Kóreu gaf á laugardaginn eftirfarandi svar við rituðu erindi KCNA um athugasemdir við samþykki Bandaríkjanna á sölu nýjustu loft-til-loftsflauga og tengds búnaðar til Lýðveldisins Kóreu:

Þrátt fyrir sanngjarnar áhyggjur alþjóðasamfélagsins herða Bandaríkin og Lýðveldið Kórea kerfisbundið hernaðarsamráð sitt og tengsl til að auka spennu á Kóreuskaga og nálægum svæðum til öfga.

Það er dæmigert dæmi að Utanríkisráðuneyti Bandaríkjanna samþykkti sölu nýjustu loft-til-loftsflauga og tengds búnaðar að verðmæti tæplega 300 milljóna Bandaríkjadala til Lýðveldisins Kóreu með „erlendum hernaðarsölum“ (FMS).

Áður hafði stjórn Bandaríkjanna samþykkt sölu nýrra þyrlna fyrir flotahernað, árásarþyrlna, nákvæmnistýrðra sprengja og annars herbúnaðar að verðmæti milljarða Bandaríkjadala á innan við mánuði og sýndi þannig enn ber áform sín um að auka hernaðargetu Lýðveldisins Kóreu og þannig knýja það áfram sem framvarðastöð fyrir aukna árekstra við ríki svæðisins.

Þetta er einungis hluti af stefnumótandi tilraun Bandaríkjanna til að afhenda Lýðveldinu Kóreu ýmsar tegundir vopna og herbúnaðar að verðmæti 25 milljarða Bandaríkjadala til ársins 2030 og þannig hvetja það til hernaðarlegra árekstra við Alþýðulýðveldið Kóreu og önnur ríki svæðisins.

Utanríkisráðuneyti Alþýðulýðveldisins Kóreu fordæmir harðlega að Bandaríkin og Lýðveldið Kórea flýti sér að auka vopnaþyngsl í mjög áhyggjufullri átt til að raska hernaðarjafnvægi á Kóreuskaga og ógna öryggisumhverfi svæðisins, og varar við alvarlegum afleiðingum sem það mun hafa í för með sér.

Vopnaútflutningur Bandaríkjanna þýðir einfaldlega stríðsútflutningur og innflutningur bandarískra vopna er varla annað en uppsöfnun spennu og árekstra.

Einungis á fjárhagsárinu 2025 nam útflutningsmagn vopna, sem stjórn Bandaríkjanna veitti leyfi fyrir með „FMS“ og beinni atvinnulegri sölu, meira en 330 milljörðum Bandaríkjadala og fjöldi vopnaviðskipta sem samþykkt var með „FMS“ náði meira en 16,000.

Gríðarmikil vopnaafhending Bandaríkjanna til Lýðveldisins Kóreu, Japans og Taívan er rót þess að hernaðarspenna á Asíu-Kyrrahafssvæðinu, þar með talið Kóreuskaga og Taívansundi, versni, og umfang hennar stækkar um allan heim og boðar óstöðugar horfur á heimsfriði.

Hið smám saman vaxandi hernaðarlega samráð Bandaríkjanna og Lýðveldisins Kóreu og sameiginleg vopnaþyngsl með forystu Bandaríkjanna kallar á viðeigandi athygli og vakningu meðal ríkja svæðisins og eru fullnægjandi ástæða til að efla samsvarandi varnarráðstafanir.

Skýr er afstaða Alþýðulýðveldisins Kóreu til að afnema nýjar ógnir og viðhalda máttarjafnvægi á svæðinu með því að uppfæra og efla stöðugt fælingarmátt sinn í sjálfsvarnarskyni til að takast á við ögrandi vopnaþyngsl Bandaríkjanna og bandamanna þess, og Alþýðulýðveldið Kórea mun í framtíðinni tvöfalda ábyrgðarviðleitni sína til að verja frið og öryggi á Kóreuskaganum og á svæðinu.

Pjöngjang, 13. júní (KCNA) — Talsmaður Tíundu deildar Utanríkisráðuneytis Alþýðulýðveldisins Kóreu gaf 13. júní út eftirfarandi fréttatilkynningu undir yfirskriftinni „Eins og búast mátti við er Lýðveldið Kórea óbreytanlegt óvinaríki með áráttu fyrir fjandskap og árekstrum:

Æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu kastaði af sér bagalegri grímu „friðarins“.

Forseti Lýðveldisins Kóreu, í Evrópuheimsókn sinni, átti viðræður við æðstu leiðtoga Evrópusambandsins og gerði opinbera sameiginlega yfirlýsingu þar sem notuð voru ögrunarorð um að staða Alþýðulýðveldisins Kóreu sem kjarnorkuríkis og beiting fullveldisréttinda þess, þar með talið hernaðarlegt samstarf Alþýðulýðveldisins Kóreu og Rússlands, væri „ólögleg“ og að þeir myndu aldrei „viðurkenna“ hana, heldur „fordæma hana harðlega“.

Þetta er skýrt brot á fullveldi okkar ríkis og alvarleg fjandsamleg athöfn, og gerir vart annað en að kasta af sér felulitum þeirra formerkja sem Lýðveldið Kórea hefur talað svo mikið um, svo sem „virðing fyrir félagslegu kerfi“ og „að sækjast ekki eftir fjandskap“.

Það hefur þegar komið fram innanlands sem utan að Lýðveldið Kórea lítur á fjandskap og árekstra sem sinn grundvöll og getur ekki án þeirra verið.

Lýðveldið Kórea er fremsta óvinaríkið, sem getur aldrei komið fram án þess að sækjast eftir fjandskap gagnvart Alþýðulýðveldinu Kóreu, og verandi rýtingur Bandaríkjanna til innrásar í Alþýðulýðveldið Kóreu og allt meginland Asíu. Þetta er veruleiki jafnt sem örlög Lýðveldisins Kóreu.

Sem óhjákvæmileg afleiðing þess, stakk uppáhalds rýtingur Bandaríkjanna loksins fram úr silkitrefilnum sem nefnist „friður“.

Með framangreindri árekstrayfirlýsingu sannaði æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu fyrir heiminum að það getur aldrei verið „friðsamleg sambúð“ milli Alþýðulýðveldisins Kóreu og Lýðveldisins Kóreu, að fjandsamleg samskipti munu varða á milli þeirra að eilífu og að Lýðveldið Kórea er samsekt með sömu leynilegu hvötum og úkraínsku strengjabrúðusveitirnar.

Að æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu hafi sýnt þessa óvenjulegu „hreinskilni“ sína sýnir fram á að hann hefur misst andlit sitt til að geta lengur gripið til svikakenndra farsa um „friðaryfirlýsingu“ og „kenningu um tvö friðsamleg ríki“.

Hvað sem valdhafar í Seoul segja og gera, mun Alþýðulýðveldið Kóreu líta á það sem áskorun og halda óbreyttri meginreglu sinni um að standa gegn óvininum sem miðar að því að koma fram við Lýðveldið Kóreu sem óvinveitt ríki.

Bandaríkin og leppríki þeirra héldu slík fundarsamtöl á borð við „kjarnorkusamráðshóp“ og „víðtæka fælingarumræðu“ og endurtóku kjarnorkuógnanir sínar gegn Alþýðulýðveldinu Kóreu og fullyrðingar um „afvopnun“ einhvers.

Það er óskynsamleg athöfn og hroðalegur draumur að kalla eftir kjarnorkuvopnaskammti hins stríðandi aðilans á fundum sem ætlað er að setja notkun kjarnorkusprengja gegn Alþýðulýðveldinu Kóreu og öðrum ríkjum svæðisins sem stefnu og hanna nákvæma áætlun um framkvæmd hennar.

Utanríkisráðuneyti Alþýðulýðveldisins Kóreu fordæmir og hafnar eindregið sameiginlegum kjarnorkuátakaaðgerðum Bandaríkjanna, Japans og Lýðveldinu Kóreu og illvígri tilraun vestrænna þjóða til að þvinga fullvalda ríki til að brjóta gegn stjórnarskrá sinni á alþjóðavettvangi, og varar við þeim afleiðingum sem endurteknar ögranir þeirra munu hafa í för með sér.

Fáránlegar ásakanir Bandaríkjanna og lýðhýsingarliðs þeirra gegn Alþýðulýðveldinu Kóreu og samráð þeirra um að beita það kjarnorkuógn geta aldrei raskað óafturkræfri stöðu Alþýðulýðveldisins Kóreu sem kjarnorkuríkis.

„Afvopnunin“ er óafturkræflega útilokað dagskrármál.

Bandaríkin eru nú iðin við samsærisþrælaðar aðgerðir vegna stríðs sem hermir eftir notkun kjarnorkuvopna, en afhenda jafnframt Lýðveldinu Kóreu og Japan í miklu magni ýmsar tegundir herbúnaðar, þar á meðal nýjustu loft-til-loft flauga. Veruleikinn sannar skýrt ástæður og réttmæti þess að ríki okkar beini kröftum sínum að því að efla sjálfsvarnargetu sem er nauðsynleg til að tryggja öryggi þess.

Uppbygging kjarnorkuskjaldar af hálfu Alþýðulýðveldisins Kóreu er réttmætt ferli til að sporna við utanaðkomandi afskiptum og ógnum, tryggja fullveldi þjóðar og öryggi og tryggja svæðisbundinn frið og stöðugleika.

Til að takast á við sívaxandi kjarnorkuógn óvinaríkja er ríki okkar að grípa til hernaðarlegra og tæknilegra mótvægisaðgerða sem fela í sér alls kyns möguleg getu- og úrræði á víðtækan hátt.

Alþýðulýðveldið Kórea er stöðugt og staðfast í ákvörðun sinni að stjórna og bregðast við með kjarnorkuvopnum, á þeirri meginreglu að tryggja öryggi og verja frið með krafti öflugs máttar, gegn kjarnorkuógn óvinaríkjanna sem stefnir að því að ganga á algjöru og ófrávíkjanlegu fullveldi og öryggi þess.

Sama hversu mikið Bandaríkin, Japan og Lýðveldið Kórea herða mál sitt, er ómögulegt að breyta núverandi afstöðu Alþýðulýðveldisins Kóreu sem kjarnorkuríkis.

Enginn getur endurheimt „afvopnunina“ sem er fyrir fullt og allt horfin í tíðarandanum.

Aukning kjarnorkugetu Alþýðulýðveldisins Kóreu og sjálfsvarnargetu hennar sem byggist á henni er óafturkræf, og er þetta öflug öryggistrygging fyrir stöðugleika og friði á svæðinu.