Enn einn ómanneskjulegur glæpur bandarískra heimsvaldasinna, ásamt ógætnum sprengju- og stórskotaárásum, var hrottafenginn lífefnahernaður. Bandarískir heimsvaldasinnar gerðu lífefnavopn að tóli til heimsyfirráða, þróuðu þau og framleiddu í miklu magni.

Árið 1925 var samþykktur sáttmáli í Genf um bann við notkun á köfnunar-, eitrunar- og annarra gastegunda og sýklum í stríði. Bandaríkin neituðu stöðugt að undirrita sáttmálann og meira að segja hættu þau endanlega umræðunni um hann á þinginu.

Á „rannsóknarstofnunum“ sem byggðar voru um öll Bandaríkin undir merkjum „faraldursvarna“, voru lífefnavopn þróuð af fullum krafti til fjöldamorða gegn fólki af ólíkum uppruna, einkum gegn asísku fólki. Þetta var gert samkvæmt kenningu þeirra um að þau gætu einungis náð heimsyfirráðum með því að fyrst leggja Asíu undir sig.

Bandarískir heimsvaldasinnar gerðu upptæk öll gögn um yfir 8.000 tilraunir með sýkla og eiturgas sem framkvæmdar voru á yfir 3,6 milljónum saklausra manna, ásamt ýmsum tilvísunargögnum, ljósmyndum, skyggnum, teikningum af sýklasprengjum og búnaði, frá stríðsglæpamönnum hinnar alræmdu 731. deildar japanska hersins.

Bandarískir heimsvaldasinnar, sem hófu innrásarstríð gegn lýðveldinu okkar, hófu þá jafnframt sýklahernaðarframkvæmdir.

Uns þeir flúðu frá svæðum sem þeir höfðu hernumið tímabundið, neyddu þeir íbúa út úr húsum sínum með yfirskyni „húsleita“ og dreifðu þar hlutum á þvers og kruss, menguðum af bólusóttarveiru, á heimilum þeirra. Þá notuðu þeir einnig aðrar illvígar aðferðir til að dreifa sjúkdómum. Afleiðingin varð sú að bólusótt braust út á miklum hraða á 35 svæðum, þar á meðal í Pjöngjang, frá miðjum desember árið 1950. Á flótta sínum keyrðu þeir taugaveikisjúklinga úr bandaríska hernum og leppher Lýðveldisins Kóreu, inn í vegahús til að sýkja íbúa með fullum ásetningi.

Sýklasprengjur af ýmsum stærðum og gerðum voru framleiddar í þar til gerðum verksmiðjum í Tókýó og Kjúshú í Japan og fluttar til vopnageymslna í Púsan og Tægú í leppríkinu Lýðveldinu Kóreu. Bandarískir heimsvaldasinnar völdu sýkla með mikla smithættu og banatíðni, og með mismunandi ræktunartíma. Þetta var birtingarmynd illvígrar áætlunar þeirra til að myrða þjóð okkar með því að auka mengunartíðnina.

Bandarískir heimsvaldasinnar, sem vörpuðu fyrstu sýklasprengjunum á ýmis landsvæði í nóvember 1951, hófu fullan sýklahernað frá upphafi ársins 1952. Bara á milli janúars og mars það sama ár vörpaðu þeir sýklasprengjum alls 804 sinnum á 169 svæði, þar á meðal í norðvesturhlutanum, á helstu samgönguleiðum, helstu járnbrautarlínum, járnbrautamótum og á íbúðarhverfi þar í kring.

Þar var ekki við unað en bandarískir heimsvaldasinnar notuðu einnig efnavopn, sem eru bönnuð af alþjóðasamfélaginu.

Þann 6. maí 1951 dreifðu þeir miklu magni af eiturgufu í ógætinni loftárás sinni á Nampó og drápu 1.379 íbúa. Þann 6. júlí og 1. september það ár vörpuðu þeir táragassprengjum og köfnunargassprengjum í og við Wonsan og á nokkrum svæðum í Norður- og Suður-Hwanghæ-héruðunum, sem skildi eftir sig ótal fórnarlömb.

Ekki nóg með það, en þá dreifðu morðingjarnir jafnvel matvælum og peningaseðlum sem meðhöndlaðir höfðu verið með eiturefnum.

Í tvo mánuði frá 27. febrúar til 26. apríl 1952 skutu bandarískir heimsvaldasinnar köfnunar- og táragassprengjum á stöður Kóreska Alþýðuhersins 41 sinnum og drápu saklausa borgara með því að dreifa eiturgufum á ýmis svæði í 33 lotum. Efnavopnið sem bandarískir heimsvaldasinnar notuðu mest í stríðinu voru Napalm-sprengjur, en þeir vörpuðu yfir 15 milljónum slíkra sprengja á landið okkar.

Frá maí 1952 juku bandarískir heimsvaldasinnar umfang sýkla- og efnahernaðar og framkvæmdu stórtækar aðgerðir til endurmengunar með sjö til tíu daga millibili. Frá nóvember það sama ár reyndu þeir allar hugsanlegar leiðir og aðferðir til að menga mikilvæga staði á baklínunni og á umferðarmiðstöðum.

Lífefnahernaðaður bandarískra heimsvaldasinna var sannarlega meðvitaður og fyrirfram ákveðinn glæpur sem miðaði að því að útrýma þjóð okkar. Bandaríkin eru svo sannarlega stærsta lífefnahernaðarglæparíki sem fyrir finnst, sem óhikað fremur aðgerðir til að útrýma öðrum þjóðum og ríkjum, óháð alþjóðalögum og heimsáliti, til að fullnægja sínum villta metnaði.

(Rodong Sinmun)

Athugasemd ritstjórnar: Til frekari heimilda um efna- og sýklahernað Bandaríkjahers í Kóreustríðinu þá bendum við á skjalasafnið hér á síðunni þar sem finna má ýmsar skýrslur um viðfangsefnið.