Vináttufélagið Ísland-Kórea

Category: Kóreustríðið

  • Hrottafengin áform bandarískra heimsvaldasinna afhjúpuð

    Hrottafengin áform bandarískra heimsvaldasinna afhjúpuð

    Enn einn ómanneskjulegur glæpur bandarískra heimsvaldasinna, ásamt ógætnum sprengju- og stórskotaárásum, var hrottafenginn lífefnahernaður. Bandarískir heimsvaldasinnar gerðu lífefnavopn að tóli til heimsyfirráða, þróuðu þau og framleiddu í miklu magni.

    Árið 1925 var samþykktur sáttmáli í Genf um bann við notkun á köfnunar-, eitrunar- og annarra gastegunda og sýklum í stríði. Bandaríkin neituðu stöðugt að undirrita sáttmálann og meira að segja hættu þau endanlega umræðunni um hann á þinginu.

    Á „rannsóknarstofnunum“ sem byggðar voru um öll Bandaríkin undir merkjum „faraldursvarna“, voru lífefnavopn þróuð af fullum krafti til fjöldamorða gegn fólki af ólíkum uppruna, einkum gegn asísku fólki. Þetta var gert samkvæmt kenningu þeirra um að þau gætu einungis náð heimsyfirráðum með því að fyrst leggja Asíu undir sig.

    Bandarískir heimsvaldasinnar gerðu upptæk öll gögn um yfir 8.000 tilraunir með sýkla og eiturgas sem framkvæmdar voru á yfir 3,6 milljónum saklausra manna, ásamt ýmsum tilvísunargögnum, ljósmyndum, skyggnum, teikningum af sýklasprengjum og búnaði, frá stríðsglæpamönnum hinnar alræmdu 731. deildar japanska hersins.

    Bandarískir heimsvaldasinnar, sem hófu innrásarstríð gegn lýðveldinu okkar, hófu þá jafnframt sýklahernaðarframkvæmdir.

    Sýktar skrið- og skordýraleifar

    Uns þeir flúðu frá svæðum sem þeir höfðu hernumið tímabundið, neyddu þeir íbúa út úr húsum sínum með yfirskyni „húsleita“ og dreifðu þar hlutum á þvers og kruss, menguðum af bólusóttarveiru, á heimilum þeirra. Þá notuðu þeir einnig aðrar illvígar aðferðir til að dreifa sjúkdómum. Afleiðingin varð sú að bólusótt braust út á miklum hraða á 35 svæðum, þar á meðal í Pjöngjang, frá miðjum desember árið 1950. Á flótta sínum keyrðu þeir taugaveikisjúklinga úr bandaríska hernum og leppher Lýðveldisins Kóreu, inn í vegahús til að sýkja íbúa með fullum ásetningi.

    Sýklasprengjur af ýmsum stærðum og gerðum voru framleiddar í þar til gerðum verksmiðjum í Tókýó og Kjúshú í Japan og fluttar til vopnageymslna í Púsan og Tægú í leppríkinu Lýðveldinu Kóreu. Bandarískir heimsvaldasinnar völdu sýkla með mikla smithættu og banatíðni, og með mismunandi ræktunartíma. Þetta var birtingarmynd illvígrar áætlunar þeirra til að myrða þjóð okkar með því að auka mengunartíðnina.

    Sýklasprengjur Bandaríkjahers

    Bandarískir heimsvaldasinnar, sem vörpuðu fyrstu sýklasprengjunum á ýmis landsvæði í nóvember 1951, hófu fullan sýklahernað frá upphafi ársins 1952. Bara á milli janúars og mars það sama ár vörpaðu þeir sýklasprengjum alls 804 sinnum á 169 svæði, þar á meðal í norðvesturhlutanum, á helstu samgönguleiðum, helstu járnbrautarlínum, járnbrautamótum og á íbúðarhverfi þar í kring.

    Þar var ekki við unað en bandarískir heimsvaldasinnar notuðu einnig efnavopn, sem eru bönnuð af alþjóðasamfélaginu.

    Þann 6. maí 1951 dreifðu þeir miklu magni af eiturgufu í ógætinni loftárás sinni á Nampó og drápu 1.379 íbúa. Þann 6. júlí og 1. september það ár vörpuðu þeir táragassprengjum og köfnunargassprengjum í og við Wonsan og á nokkrum svæðum í Norður- og Suður-Hwanghæ-héruðunum, sem skildi eftir sig ótal fórnarlömb.

    Ekki nóg með það, en þá dreifðu morðingjarnir jafnvel matvælum og peningaseðlum sem meðhöndlaðir höfðu verið með eiturefnum.

    Í tvo mánuði frá 27. febrúar til 26. apríl 1952 skutu bandarískir heimsvaldasinnar köfnunar- og táragassprengjum á stöður Kóreska Alþýðuhersins 41 sinnum og drápu saklausa borgara með því að dreifa eiturgufum á ýmis svæði í 33 lotum. Efnavopnið sem bandarískir heimsvaldasinnar notuðu mest í stríðinu voru Napalm-sprengjur, en þeir vörpuðu yfir 15 milljónum slíkra sprengja á landið okkar.

    Frá maí 1952 juku bandarískir heimsvaldasinnar umfang sýkla- og efnahernaðar og framkvæmdu stórtækar aðgerðir til endurmengunar með sjö til tíu daga millibili. Frá nóvember það sama ár reyndu þeir allar hugsanlegar leiðir og aðferðir til að menga mikilvæga staði á baklínunni og á umferðarmiðstöðum.

    Lífefnahernaðaður bandarískra heimsvaldasinna var sannarlega meðvitaður og fyrirfram ákveðinn glæpur sem miðaði að því að útrýma þjóð okkar. Bandaríkin eru svo sannarlega stærsta lífefnahernaðarglæparíki sem fyrir finnst, sem óhikað fremur aðgerðir til að útrýma öðrum þjóðum og ríkjum, óháð alþjóðalögum og heimsáliti, til að fullnægja sínum villta metnaði.

    (Rodong Sinmun)

    Athugasemd ritstjórnar: Til frekari heimilda um efna- og sýklahernað Bandaríkjahers í Kóreustríðinu þá bendum við á skjalasafnið hér á síðunni þar sem finna má ýmsar skýrslur um viðfangsefnið.

  • Júní 1950: Gagnsókn Kóreska alþýðuhersins og frelsun Seúl

    Júní 1950: Gagnsókn Kóreska alþýðuhersins og frelsun Seúl

    Fyrir 76 árum, þann 28. júní, var Seúl frelsuð af Kóreska alþýðuhernum undan innrásarher bandaríska heimsveldisins og Suður-Kóreu.

    25. júní árið 1950 hófu suður-kóreskar hersveitir, studdar af Bandaríkjunum, innrás norður yfir 38. breiddargráðuna. Bandaríkin spáðu því að Alþýðulýðveldið Kórea myndi falla innan 72 klukkustunda.

    Undir virkum stuðningi Bandaríkjanna hófu suður-kóreskar hersveitir innrás í Alþýðulýðveldið Kóreu

    Kim Il Sung, forsætisráðherra Alþýðulýðveldisins Kóreu, boðaði þá til neyðarfundar og skipaði Kóreska alþýðuhernum að hefja tafarlausa gagnsókn, og reyndist það fordæmalaust afrek. Þrátt fyrir lítið varnarlið við landamærin, og her sem einungis var tilbúinn undir varnaraðgerðir, hófst gagnsóknin um alla víglínuna. Einungis 90 mínútum síðar hafði innrásin verið stöðvuð og suður-kóresku hersveitirnar voru á undanhaldi.

    Kim Il Sung valdi vesturhluta víglínunnar í átt að Uíjongbú-Seúl, þar sem aðalher Suður-Kóreu var saman kominn, sem aðalárásarstefnu, og lét meginhersveitir Kóreska alþýðuhersins hefja hraða aðgerð til að frelsa Seúl.

    Liðsmenn Kóreska alþýðuhersins í broddi fylkingar í mótaðgerðum sínum gegn innrásarhernum

    Á þremur dögum ýmist felldu eða handsömuðu sveitir Kóreska alþýðuhersins um 60.000 óvinahermenn og komust yfir 43.000 vopn, 1.400 vörubíla, 142 fallbyssur, skip og flugvélar. Suður-kóreski herinn missti meira en helming herafla sinna.

    28. júní 1950 – Kóreska alþýðuhernum fagnað í Seúl eftir að frelsa borgina undan fasisma og hernámi bandaríska heimsveldisins

    Suður-kóreski herinn harmaði að „meira en helmingur alls hersins hafi fallið á þremur dögum fyrir fall Seúl,“ og að „herstjórnin gat aðeins staðfest 22.000 í herbók sem hafði innihaldið yfir 98.000.“

    Þessu afreki Kóreska alþýðuhersins hefur verið lýst sem fordæmalausu í stríðssögunni og sem kraftaverki sem Bandaríkin gátu engan vegin séð fyrir.

    Fáni Alþýðulýðveldisins Kóreu blakir á þaki Þinghúsinu í Seúl
  • Ódæði heimsvaldasinna í Kóreustríðinu afhjúpuð til fulls

    Ódæði heimsvaldasinna í Kóreustríðinu afhjúpuð til fulls

    Ógætin eyðilegging

    Bandarískir heimsvaldasinnar lögðu land okkar í rúst með hinum grimmilegustu sprengju- og fallbyssuárásum sem eru fordæmalaus í sögu stríðshamfara.

    Þeir myrtu miskunnarlaust saklausa og friðsama borgara og lögðu borgir og bæi í rúst, þvert á öll ákvæði stríðslaga.

    Bara árið 1952 vörpuðu bandarískir heimsvaldasinnar yfir 200.000 sprengjum og um 15 milljónum Napalm-sprengja og skutu meira en 500 milljónum vélbyssuskota. Þeir vörpuðu yfir 52.380 sprengjum á Pjöngjang út af fyrir sig . Það samsvarar um 1.000 sprengjum á hvern ferkílómetra.

    Þeir vörpuðu yfir 428.000 sprengjum meira en 1.400 sinnum á þrem árum stríðsins. Í lok stríðsins var erfitt að finna heilt hús í Pjöngjang.

    Bandarískir heimsvaldasinnar gjöreyðilögðu 50.941 verksmiðju- og fyrirtækjabyggingar, 28.632 skólabyggingar, 4.534 byggingar heilbrigðisstofnana, þar á meðal sjúkrahús og heilsugæslustöðvar, 579 byggingar vísindarannsóknastofnana, 8.163 byggingar fjölmiðla- og menningarstofnana og 2.077.226 íbúðarhúsa, auk þess sem þeir skemmdu 155.500 hektara af túnakri. Þeir eyðilögðu einnig fjölda virkjana, þar á meðal Suphung, Jangjingang, Hochongang og Pujongang-virkjanirnar.

    Margar þjóðminjar, svo sem Yongmyong-hofið og Pubyok-skálinn í Pjöngjang, Tongmyong-húsið í Songchon-sýslu, Puyong-skálinn í Haeju, Suðurhlið Kaesong, Suðurhlið Uiju, Pohyon-hofið við Myohyang-fjall, Phyohun-hofið og Yujom-hofið við Kumgang-fjall lögðust í ösku.

    Fjöldi menningarstofnana, þar á meðal Moranbong-leikhúsið, Leikhúsið í Suður-Pyongan-sýslu og Hamhung-kvikmyndahúsið, skemmdust alvarlega.

    Mörg grimmdarverk hafa verið framin af innrásarherjum í mannkynssögunni, en sagan þekkir ekkert dæmi líkt því sem bandarískir heimsvaldasinnar frömdu, sem lögðu götur, þorp og ræktað land algjörlega í rúst, sem ekki tengdust hernaðarmannvirkjum.

    Ómannúðlegt fjöldamorð

    Fjöldamorðin sem framin voru af bandarískum heimsvaldasinnum eru ólýsanleg.

    Bandarísku heimsvaldasinnarnir, líkt og skepnur, myrtu kóreska borgara miskunnarlaust með miðaldalegri villimennsku.

    Á svæðum sem bandarískir heimsvaldasinnar hernumdu tímabundið myrtu þeir fólk miskunnarlaust án tillits til starfs, kyns eða aldurs.

    Fjöldamorðið sem bandarískir heimsvaldasinnar frömdu í Sinchon lét hina alræmdu Hitler-klíku nánast líta vel út í samanburði.

    Sögulegt afbrot bandarískra heimsvaldasinna, sem hófu innrásarstríðið og myrtu fjölda fólks miskunnarlaust, getur aldrei verið afmáð. Allar staðreyndir sýna skýrt að bandarískir heimsvaldasinnar eru dýr í mannsgervi og að Kóreustríðið hafi verið ætlað til að þurrka út kóresku þjóðina.

    Þjóð okkar, sem upplifði alla þessa þjáningu og þolraunir, háði hetjulega baráttu til að sigra óvinina og gjörsamlega tortíma mýtunni um „mátt“ bandarískra heimsvaldasinna, og sýndi mannætum bandaríska heimsveldisins hversu sterkur máttur sjálfstæðra þjóða er.

    Rodong Sinmun, 29. júní, 2026

  • Ri Hak Nam: Kóreustríðið afhjúpar sanna andlit Bandaríkjanna (2)

    Ri Hak Nam: Kóreustríðið afhjúpar sanna andlit Bandaríkjanna (2)

    Friðarspillir og morðingi

    Í Kóreustríðinu sýndu Bandaríkin óhikað sanna andlit sitt sem morðingjar og friðarspillar.

    Þar sem þau fullyrtu að Kórea væri vígvöllur sem allur árangur Bandaríkjanna gæti byggst á, réðust þau inn í Alþýðulýðveldið Kóreu sem var á leið í átt að frambærilegri þróun.

    Allt var eyðilagt og rænt, og hljómur friðsællar tónlistar vék fyrir sprengingum, sem þvingaði kóresku þjóðina inn í ósagða óhamingju og þjáningu.

    „Látið hendur ykkar ekki skjálfa jafnvel þótt þau sem koma fyrir ykkur séu börn eða aldraðir. Drepið þau! Með því að gera það munuð þið bjarga ykkur sjálfum frá glötun og uppfylla skyldur ykkar sem hermenn ‘Sambandsliðsins’,“ skipaði bandarískur herforingi. Í samræmi við það framdi innrásarherinn alls kyns grimmdarverk.

    Hvert sem þeir fóru skutu þeir, börðu og brenndu saklausa borgara til bana. Þeir slátruðu jafnvel fólki með grimmilegum og miðaldalegum aðferðum sem er ómögulegt er að lýsa í orðum og riti. Bandarískur liðsforingi sagði að það væri svo gott fyrir mæður að vera með börnum sínum, og skipaði að börn yrðu aðskilin frá mæðrum sínum og bensíni sprautað yfir þau sem æptu af hungri til að brenna þau til bana.

    Bandaríkjamenn sýndu enga miskunn við að hella alþjóðlega ólöglegum sýkla- og efnavopnum yfir saklausa borgara.

    Handahófskenndar sprengjuárásir þeirra lögðu Alþýðulýðveldið Kóreu í rúst.

    Clark, sem stjórnaði „SÞ liðinu“ undir lok stríðsins, skipaði fjöldaeyðileggingu og fullyrti að þeir myndu þurrka 78 bæi í Alþýðulýðveldinu Kóreu algjörlega af kortinu.

    Höfuðborgin Pjöngjang var lögð í rúst, án þess að eitt einasta hús stæði heilt, eftir að hún var sprengd með allt að 428,000 sprengjum, fleiri en íbúafjöldi hennar.

    Í gegnum stríðið framkvæmdi flugher Bandaríkjanna 800,000 flugferðir og flugsveitir landgönguliðsins og sjóhersins yfir 250,000 flugferðir til að varpa 18 sprengjum á hvern ferkílómetra að meðaltali, eða 3.7 sinnum fleiri en varpað var á Japan í Kyrrahafsstríðinu. Slík ógætin sprengjuherferð brenndi öll íbúðarhús, menningar- og heilbrigðisstofnanir og iðnaðarmannvirki til grunna.

    Hið grimmdarfulla stríð krafðist yfir milljón mannsfalla meðal borgara í Alþýðulýðveldinu Kóreu.

    Kóreustríðið geisaði sem lífsviðureign milli réttlátrar friðarvarnarafla og grimmu innrásarherranna, morðingjanna og eyðileggjendanna.

    Undir leiðsögn hins mikla leiðtoga, félaga Kim Il Sung, barðist kóreska þjóðin og þjónustuliðið með líf sín að veði og sýndu óviðjafnanlega föðurlandsást, alþýðlega hetjudáð og hugrekki, og unnu sigur á Bandaríkjunum, sem höfðu montað sig af því að vera „voldugust“ í heimi, og vörðu þannig þjóð sína og fullveldi. Sigur þeirra stöðvaði hina sífellt yfirvofandi kjarnorkustríðshættu og varði þróun friðsamlegs heimsumhverfis.

    Ri Hak Nam

  • Ri Hak Nam: Kóreustríðið afhjúpar sanna andlit Bandaríkjanna (1)

    Ri Hak Nam: Kóreustríðið afhjúpar sanna andlit Bandaríkjanna (1)

    Það eru 76 ár síðan Bandaríkin hófu stríð gegn Alþýðulýðveldinu Kóreu. Þrátt fyrir að margir áratugir séu liðnir, eru Bandaríkin enn viðfangsefni gremju og haturs Alþýðulýðveldisins Kóreu.

    Ögrunaraðili

    Kóreustríðið var fyrsta skrefið til að gera illvíg áform Bandaríkjanna um að víkka umfang yfirráða sinna til alls Kóreuskagans að veruleika og að miklu leyti kveikja í þriðju heimsstyrjöld til að sækjast eftir heimsyfirráðum.

    Bandaríkin ætluðu að raska friði í Alþýðulýðveldinu Kóreu, Kína, Sovétríkjunum og öðrum ríkjum til að styrkja tilraun sína til að leggja heiminn undir sig.

    Þyrnir í augum þeirra var Alþýðulýðveldið Kórea sem var ötullega á leið í átt að lýðræðislegri þróun í fararbroddi nýrra sjálfstæðra ríkja.

    Samkvæmt svonefndri „ABC-áætlun“ sem Bandaríkin unnu á milli 1948 og snemma árs 1950, var fyrsta stig áætlunarinnar að ráðast inn í Alþýðulýðveldið Kóreu, annað stigið að víkka stríðið til Mansjúríu í Kína og síðasta stigið að sækja fram að Sovétríkjunum.

    Þáverandi forseti Bandaríkjanna, Truman, gaf út yfirlýsingu þar sem hann hótaði að beita kjarnorkuvopnum í Kóreustríðinu og ætlaði að lýsa yfir „neyðarástandi“ um allt land og auka viðbúnað fyrir þriðju heimsstyrjöld. Eisenhower, sem tók við af Truman á lokaskeiði stríðsins, skoðaði í þrígang hernaðaráætlun um að varpa 30 til 50 kjarnorkusprengjum á Alþýðulýðveldið Kóreu og norðausturhluta Kína.

    Staðreyndir eins og þessar sýna að Bandaríkin hófu Kóreustríðið til að fullnægja grimmilegum metnaði sínum um að sporna við friðsamlegri þróun fullvalda ríkja og halda yfirburðum yfir heiminum eftir síðari heimsstyrjöld, og að þau reyndu jafnvel að beita kjarnorkuvopnum án þess að hika til þess.

    Bandaríkin, sem voru æst af metnaði sínum um heimsyfirráð, fóru í stríð gegn Alþýðulýðveldinu Kóreu, nýju ríki sem hafði verið stofnað innan við tveimur árum áður, þann 25. júní 1950, og montuðu sig af því að þau myndu hernema það á sem skemmstum tíma.

    Föðurlandsfrelsarstríðið var hrikalegt stríð sem háð var til að verja örlög og framtíð Alþýðulýðveldisins Kóreu og fólks þess. Um leið var það fyrsta víðtæka stríðið sem háð var í upphafi kalda stríðsins sem fylgdi síðari heimsstyrjöld, milli afla sem sóttust eftir sjálfstæði og afla yfirráða, og milli sósíalisma og auðvaldshyggju. Því var áreksturinn fordæmalaus að grimmd og alvarleika.

    Alþýðulýðveldið Kórea var engan veginn jafningi óvinarins hvað varðar íbúafjölda eða landsvæði, herbúnað eða efnahagslegan styrk.

    Í stríðinu virkjuðu Bandaríkin gríðarleg hernaðaröfl, alls yfir tvær milljónir hermanna, þar á meðal einn þriðja hluta landhers síns, fimmta hluta flughers síns, og megnið af Kyrrahafsflota sínum, auk herja leppríkja sinna, eyddu að minnsta kosti 20 milljörðum Bandaríkjadala í hernaðarútgjöld og sóuðu meira en 73 milljónum tonna af hergögnum, eða 11 sinnum meira en magnið sem notað var í Kyrrahafsstríðinu.

    Alþýðulýðveldið Kórea neyddist til að berjast harðri baráttu gegn sameinuðum heimsvaldasinnunum herjum í þrjú ár.

    Ri Hak Nam

  • Kóreuskýrslan: Glæpir Bandaríkjahers „taka fram glæpum þeim, sem Hitlersnazistarnir frömdu meðan á hernámi þeirra stóð í Evrópu.“

    Kóreuskýrslan: Glæpir Bandaríkjahers „taka fram glæpum þeim, sem Hitlersnazistarnir frömdu meðan á hernámi þeirra stóð í Evrópu.“

    Við höfum gert aðgengilega hér á skjalasafni síðunnar Kóreuskýrsluna svokölluðu, eða „Skýrslu sendinefndar Alþjóðasambands lýðræðissinnaðra kvenna, er send var til að kynna sér ofbeldi og hryðjuverk unnin af hermönnum Bandaríkjanna og Syngman Rhee í Kóreu“.

    Skýrslan kom upprunalega út árið 1951 á ensku, frönsku, rússnesku, kínversku og kóresku og hefur verið þýdd yfir á fjölda tungumála. Skýrslan, sem á ensku er titluð „We accuse!“, kom út í íslenskri þýðingu sama ár og var gefin út af Menningar- og friðarsamtökum íslenzkra kvenna, undir titlinum „Kóreuskýrslan“.

    Í skýrslunni eru skráð niður hin ýmsu hryðjuverk og stríðsglæpir Bandaríkjahers í Alþýðulýðveldinu Kóreu, þar sem meðal annars kemur fram hvernig Bandaríkjamenn og suðurkóreskir liðsmenn einræðisherrans Syngman Rhee stunduðu kerfisbundnar pyntingar á föngum, frömdu hópmorð gegn heilu fjölskyldunum þar sem saklaust fólk var lokað inni og brennt lifandi; allt frá eldri borgurum og niður í ungabörn.

    Í ensku útgáfu skýrslunnar má finna ljósmyndir sem teknar voru af meðlimum nefndarinnar, en þar má m.a. sjá rústir af kirkjum, musterum, skólum og öðrum byggingum sem jafnaðar voru við jörðu í sprengjuregni Bandaríkjahers.

    Haft var eftir vitnum í skýrslunni en ein konan, Pak Yo Suk, sagði:

    „Við héldum að Ameríkumenn væru kristnir menn, göfugmenni. Við héldum ekki að þeir myndu drepa fólk af þvílíkri grimmd”.

    Í niðurstöðum skýrslunnar koma m.a. fram eftirfarandi punktar.

    „Íbúar Kóreu eru af hernámsliði Bandaríkjamanna ofurseldir miskunnarleysi og skipulögðum eyðileggingarherferðum, sem ekki aðeins eru andstæðar allri mannúð, heldur einnig öllum hernaðarháttum og reglum um stríðsaðferðir eins og þær hafa verið samþykktar á ráðstefnum í Haag og Genf. Hernaðurinn hefur verið háður á þennan hátt:

    a. Með skipulagðri eyðileggingu á matvælum, matvælabirgðum, matvælaverksmiðjum, skógum, ávaxtagróðri og ökrum, sem og fullþroskaðri uppskeru, er kveikt var í með íkveikjusprengjum. Einnig var ráðizt á bændur, sem unnu á ökrum með uxum sínum og þeir drepnir með vélbyssuskothríð frá lágfleygum flugvélum. Með þessum aðgerðum er öll kóreanska þjóðin dæmd til hungursneyðar.

    b. Með skipulagðri eyðingu á borg eftir borg og bæ eftir bæ, sem flestar eru þannig, að óhugsanlegt er, að þær hafi nokkra hernaðarlega þýðingu og ekki einu sinni sem iðnaðarstöðvar. Tilgangur þessarar eyðileggingar er augljóslega sá, að brjóta kóreönsku þjóðina á bak aftur, bæði andlega og líkamlega. Í hinum látlausu loftárásum eru íbúðarhús, sjúkrahús, skólar o. s. frv. markvisst eyðilögð. Jafnvel bæir, sem fyrir löngu eru ekki annað en öskuhrúgur, en íbúarnir, sem af komust, búa í holum og gjótum rústanna, þessir bæir eru enn skotspónn sprengjuflugvélanna.

    c. Með fyrirfram skipulagningu á notkun þeirra vopna, gegn hinum friðsömu íbúum, sem bönnuð eru samkvæmt alþjóðasamningum. Þessi vopn eru t. d. íkveikjusprengjur, olíusprengjur, napalmsprengjur, tímasprengjur og með stöðugri vélbyssuskothríð á fólkið úr lágfleygum flugvélum.

    d. Með svívirðilegri útrýmingu kóreönsku þjóðarinnar. Í landshlutum, sem voru um stundarsakir hernumdir af Bandaríkjamönnum og her Syngman Rhee, voru hundruð þúsunda íbúa, heilar fjölskyldur, frá gömlu fólki niður í smábörn, pyntuð, barðar til bana, brenndar og grafnar lifandi. Þúsundir annarra hafa farizt af hungri og kulda í yfirfylltum fangelsum, sem þeir voru settir í án nokkurrar ákæru, án rannsóknar, yfirheyrslu eða dóms.

    Þessi múgmorð og pyntingar taka fram glæpum þeim, sem Hitlersnazistarnir frömdu meðan á hernámi þeirra stóð í Evrópu.

    Skýrslan í heild sinni er nú aðgengileg á stafrænu formi hér á vefíðunni, bæði á íslensku og á ensku, í skjalasafni okkar. Báðar útgáfur er hægt að lesa beint í vafra eða hala niður á PDF, EPUB eða á Markdown formi.