Fréttatilkynning frá talsmanni Tíundu deildar Utanríkisráðuneytis Alþýðulýðveldisins Kóreu

Pjöngjang, 13. júní (KCNA) — Talsmaður Tíundu deildar Utanríkisráðuneytis Alþýðulýðveldisins Kóreu gaf 13. júní út eftirfarandi fréttatilkynningu undir yfirskriftinni „Eins og búast mátti við er Lýðveldið Kórea óbreytanlegt óvinaríki með áráttu fyrir fjandskap og árekstrum:

Æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu kastaði af sér bagalegri grímu „friðarins“.

Forseti Lýðveldisins Kóreu, í Evrópuheimsókn sinni, átti viðræður við æðstu leiðtoga Evrópusambandsins og gerði opinbera sameiginlega yfirlýsingu þar sem notuð voru ögrunarorð um að staða Alþýðulýðveldisins Kóreu sem kjarnorkuríkis og beiting fullveldisréttinda þess, þar með talið hernaðarlegt samstarf Alþýðulýðveldisins Kóreu og Rússlands, væri „ólögleg“ og að þeir myndu aldrei „viðurkenna“ hana, heldur „fordæma hana harðlega“.

Þetta er skýrt brot á fullveldi okkar ríkis og alvarleg fjandsamleg athöfn, og gerir vart annað en að kasta af sér felulitum þeirra formerkja sem Lýðveldið Kórea hefur talað svo mikið um, svo sem „virðing fyrir félagslegu kerfi“ og „að sækjast ekki eftir fjandskap“.

Það hefur þegar komið fram innanlands sem utan að Lýðveldið Kórea lítur á fjandskap og árekstra sem sinn grundvöll og getur ekki án þeirra verið.

Lýðveldið Kórea er fremsta óvinaríkið, sem getur aldrei komið fram án þess að sækjast eftir fjandskap gagnvart Alþýðulýðveldinu Kóreu, og verandi rýtingur Bandaríkjanna til innrásar í Alþýðulýðveldið Kóreu og allt meginland Asíu. Þetta er veruleiki jafnt sem örlög Lýðveldisins Kóreu.

Sem óhjákvæmileg afleiðing þess, stakk uppáhalds rýtingur Bandaríkjanna loksins fram úr silkitrefilnum sem nefnist „friður“.

Með framangreindri árekstrayfirlýsingu sannaði æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu fyrir heiminum að það getur aldrei verið „friðsamleg sambúð“ milli Alþýðulýðveldisins Kóreu og Lýðveldisins Kóreu, að fjandsamleg samskipti munu varða á milli þeirra að eilífu og að Lýðveldið Kórea er samsekt með sömu leynilegu hvötum og úkraínsku strengjabrúðusveitirnar.

Að æðsti leiðtogi Lýðveldisins Kóreu hafi sýnt þessa óvenjulegu „hreinskilni“ sína sýnir fram á að hann hefur misst andlit sitt til að geta lengur gripið til svikakenndra farsa um „friðaryfirlýsingu“ og „kenningu um tvö friðsamleg ríki“.

Hvað sem valdhafar í Seoul segja og gera, mun Alþýðulýðveldið Kóreu líta á það sem áskorun og halda óbreyttri meginreglu sinni um að standa gegn óvininum sem miðar að því að koma fram við Lýðveldið Kóreu sem óvinveitt ríki.